Wat kan een mens een hoop spullen hebben!

Onze eerste echte vakantiedag staat in het teken van uitpakken en opruimen :-)....

Maar laat ik bij het begin van de dag beginnen. Na een goede nachtrust werden we om 6 uur wakker, op zich niet slecht als je nagaat dat om 22.00 uur de luikjes dichtgingen. De kinderen werden rond half 7 wakker, ook zij hadden lekker geslapen. Terwijl ik mijn blog over onze reisdag afmaakte is Ron met de kinderen naar de Publix gegaan om ontbijt te halen. Ik had keurig een boodschappenlijstje gemaakt maar dat is natuurlijk niet bindend voor wat er gekocht moest worden, kortom ze kwamen met behoorlijk wat gevulde tasjes terug!

Het ontbijt bestond uit brood, salami, aardbeien, ananas, yoghurt met granola en ga zo maar door! Na het ontbijt doken Michelle en Pascal het zwembad in en gingen Ron en ik verder met uitpakken en inruimen. Ik had gisteravond al een hoop gedaan maar er lag nog meer. Alle spullen van onszelf (servies, pannen, beddengoed enz.) moesten weer een plekje krijgen en dat kost wat tijd. Pascal was inmiddels alweer met Manuel, het buurjongetje, aan het spelen dus daar had ik geen kind aan.

Toen ik alles op orde had ben ik zelf ook nog maar even in de auto gestapt om nog wat spullen bij de Publix te halen, drinken en zo is ook wel handig om in huis te hebben nietwaar? Bij thuiskomst zijn we wederom in de auto gestapt want de huurauto moest teruggebracht worden, hiervoor moesten we naar een Disney resort. Toen dit gedaan was zijn we naar Winter Garden at Fowlers Grove gereden want Ron moest nog iets regelen voor zijn mobiele telefoon. Terwijl hij binnen was bij AT&T zaten wij in de auto te wachten. Michelle zat met haar mobiel richting de winkel, ze probeerde gratis wifi op te vangen en het lukte haar ook nog. Ik heb vervolgens nog wat foto's van ons grut gemaakt:

 

Michelle wilde daarna naar American Eagle en Wet Seal. Na daar wat geshopt te hebben zijn we naar Bealls Outlet gegaan want Ron moest een riem hebben (oeps, vergeten mee te nemen). Toen we net binnen waren begon het keihard te regenen en te onweren, we besloten maar wat langer binnen te blijven...... Dit resulteerde in de aankoop van wat kleding voor Pascal (Levi's spijkerbroek voor 24 dollar en nog wat shirtjes voor weinig) en een zonnebril voor Michelle. Oh ja, ze verkochten ook nog een kledingmerk met een, voor ons, bekende naam:
Alleen was het een beetje jammer dat het een nogal tuttige kledinglijn bleek te zijn die totaal niet bij "my Michelle" past, we moesten er wel om lachen!

Toen het eindelijk iets minder hard regende is Ron naar de auto gerend zodat wij voor de deur konden instappen. Het was inmiddels half 7 dus we gingen op weg naar Wood Grill om wat te eten, makkelijk en snel. Daar aangekomen regende het nog steeds maar we konden de auto gelukkig voor de deur kwijt zodat we niet als een stel verzopen katten binnenkwamen. De prijs voor het eten was wederom een lachertje, inclusief 10% korting met coupon waren we 55 dollar kwijt. We werden meteen herkend door Irina, zij werkt daar als serveerster, ze was blij ons te zien! Na een heerlijke maaltijd, waarbij Ron iets had laten wokken met pikante saus en vervolgens het verschil tussen warm en koud zo ongeveer niet meer proefde, gingen we om kwart voor 8 huiswaarts. Michelle en Pascal gingen allebei meteen naar bed, dan merk je wat tijdsverschil met je doet. Ron ging nog even wat werken op de computer en ik ben mijn blog gaan maken. Lekker op tijd naar bed vanavond en morgen uit eten met Sally en Vaughn.

See you tomorrow!

Oh ja, het was vandaag 34 graden om een uur of 3. Voor wie het niet gelooft, hier is het bewijs:

Onze reisdag

De wekker liep om 4 uur al af want Ron moest om half 6 al op Schiphol zijn voor zijn vlucht naar Londen Heathrow om 7.10 uur. Ik mocht eigenlijk nog 2 uur doorslapen maar dat lukte uiteraard niet, met het gevolg dat ik om even over half 5 al beneden aan een kop koffie zat..... De kinderen kwamen rond 5 uur ook naar beneden en Stefan kwam rond half 6 weer terug. Ach, het kwam op zich nog wel goed uit dat ik zo vroeg was want ik kon op mijn dooie gemak mijn huishoudelijke klusjes nog even doen en had zelfs nog tijd om de kamer te stofzuigen. Na een verkwikkende douche nog even de laatste controle uitgevoerd in mijn tas (ik geloof dat ik alles wel een keer of 4 gecheckt heb) en de koffers in de auto gezet. Rond kwart over 7 zijn we vervolgens in de auto gestapt en gingen we richting Schiphol. Uiteraard hadden we bij Badhoevedorp weer eens een kleine file, geen probleem want onze vlucht ging pas om 11.10 uur dus we hadden alle tijd.
 

Rond 8 uur kwamen we aan op Schiphol en konden we meteen naar balie 1 om de koffers af te geven bij de balie van Lufthansa. Voordat we aan mochten sluiten in de rij werd eerst nog even gecontroleerd of de trolleys van Michelle en van mij wel aan de maatstaf voldeden (nog nooit gehad), dat deden ze uiteraard want we nemen ze altijd mee op reis ;-). We hadden thuis al ingecheckt en ook de boardingpasses had ik al uitgeprint dus we waren snel klaar bij de balie, ook bij security ging het lekker vlot dus we hadden vervolgens nog ruim twee uur voordat het boarden zou beginnen.
Omdat er in de buurt van gate B23 nogal weinig te doen was hebben we wat te eten en te drinken gehaald en zijn we lekker bij de gate gaan zitten. Het vliegtuig kwam even na 10 uur pas aan maar ondanks dat begon het boarden niet veel later dan gepland. Dankzij Pascal mochten we al bij de eerste groep instappen (kleine kinderen en gehandicapten) dus we konden rustig onze spulletjes opruimen. Onze stoelen bevonden zich op rij 9 dus we hoefden niet ver te lopen.

Tot mijn verbazing kregen we een sandwich en een drankje geserveerd want meestal doen ze dat niet op korte vluchten. Het was een vegetarische sandwich met mozzarella, aubergine, courgette en een soort tomatenpuree. Ik vond 'm wel redelijk te eten maar de reactie van Michelle was: wat is dahat (nee, geen tikfout)? Je snapt 'm al, ze heeft 'm niet opgegeten.......

Ik zat te hopen dat we wel op tijd zouden zijn want op Frankfurt hadden we 1.25 uur overstaptijd (en er ging bovendien maar 1 vlucht naar Orlando), het ging gelukkig allemaal goed en na 3 kwartier vliegen landden we al. Op de boardingpasses stond wel naar welke gate we moesten maar na het debacle in december op Newark ging ik na het verlaten van het vliegtuig toch maar eerst kijken of het nog klopte, dat was het geval dus we konden richting gate Z62. Geloof me, we hebben zo ongeveer een marathon gelopen want het was wel in dezelfde terminal maar dan totaal aan de andere kant. Aangezien het boarden om 13.00 uur zou beginnen (vertrektijd 13.45 uur) hadden we een half uurtje om er te komen, en dat lukte ons ook nog want exact om 13.00 uur waren we bij de gate waarna we meteen mochten aansluiten bij, wederom, groep 1. We hadden nu stoelen op rij 34 en ook nu konden we de bagage rustig in het vak en onder de stoelen plaatsen. Pascal kreeg al snel een spelletje kaarten van de stewardess en had ook zijn Ipad mee dus die vermaakte zich prima. We vertrokken iets later dan gepland maar volgens de piloot zouden we wel een uur eerder landen, vonden wij uiteraard niet erg !

Een half uurtje na het opstijgen kregen we een zakje met zoute koekjes en een drankje, nog eens een half uurtje later kwam de warme maaltijd. Pascal kreeg een kindermenu met Disney Planes als thema. Het bestond uit rijst met stukjes kip en champignons in roomsaus, een soort pudding, een bakje pastasalade en een broodje met (hoera) smeerbare boter. Michelle had kip met rijst en ik pasta met pestoroomsaus, dit werd vergezeld door een bakje salade met Caesardressing, een broodje met boter en een stukje kwarktaart. Deze maaltijd werd ook nog afgesloten met koffie en een glaasje Baileys, kortom precies wat we van Lufthansa gewend zijn!

Op verzoek van Michelle heb ik vervolgens Wifi gekocht, met als gevolg dat ze heeft zitten facetimen  met vriendinnen. Best grappig dat je internet hebt op zo'n hoogte! Dankzij de Wifi heb ik het grootste deel van dit blog ook al online kunnen typen, om precies te zijn boven Newfoundland (altijd leuk om te weten). Bijkomend voordeel van de Wifi was dat we Ron een berichtje konden sturen dat we eerder zouden landen.

Het enige irritante aan boord was alleen dat de meneer voor mij zijn stoel gedurende de hele vlucht maximaal naar achteren liet zakken zodat ik mijn leuning ook maar naar achteren heb gezet want anders zat ik, ondanks het feit dat ik niet zo lang ben, nogal klem. Mijn achterbuurvrouw presteerde het om continu op te staan en zich dan op te trekken aan mijn leuning zodat ik aardig door elkaar ben geschud (ik moet vaak naar het toilet maar zij heeft me verslagen), maar goed dat heb ik er wel voor over.......

Twee uur voordat we gingen landen kregen we nog een warme maaltijd. Pascal's gerecht had de vreemde naam "Flugzeug am Nudelhimmel", het enige dat ik hierover kan zeggen is dat ze het in de 'himmel" waarschijnlijk ook niet lusten!
 
Het werd vergezeld van een bakje met een broodje, boter, ketchup(?) en een soort gelatinepudding. Ik denk dat je al weet wat er met de maaltijd gebeurde?

Michelle en ik kregen de "huhnerfrikassee".Dit gerecht bestond uit stukjes kipfilet met champignons en doperwten in roomsaus en rijst (mmmm, dat had ik eerder gezien als Pascal's eerste maaltijd). Er zat ook nog een bakje chocoladeyoghurt met knisperbolletjes en een broodje met boter bij.
Michelle heeft haar maaltijd gegeten in het bijzijn van een vriendin uit Nederland waarmee ze op dat moment zat te Facetimen :)

 




Het was, voor vliegtuigbegrippen, best een goede maaltijd!

Om 17.00 uur stonden we aan de grond en instrueerde ik de kinderen dat ze flink door moesten lopen naar Homeland Security want we weten inmiddels uit ervaring dat je, als je dat niet doet, kunt rekenen op een wachttijd van meer dan een uur. Ons doorlopen werd beloond want we waren na 20 minuten al bij de bagageband. Ondanks mijn waarschuwing stond Michelle lekker met haar IPhone te spelen, dit kwam haar op een reprimande van een medewerker te staan. Hij moest overigens wel lachen toen ik zei dat ze niets zonder haar mobiel kon ;). De koffers kwamen er meteen aan, een vriendelijke medereiziger hielp me om ze van de band af te halen (voordeel als je als vrouw "alleen" reist) en toen mochten we door naar de laatste controle. De medewerkster stond te lezen wat ik als etenswaren mee had genomen (kaas, dropjes, pannenkoekenmix) en twijfelde of ze me door zou sturen om de koffers te laten controleren, maar na een blik op de kinderen liet ze me toch doorlopen! Vervolgens de koffers afgegeven bij de band, die konden we op band 27 in hal B weer ophalen. Daarna in de monorail gestapt en hopen dat Ron er zou zijn. In de hal zagen we hem niet dus liepen we maar naar hal B alwaar ik 'm gebeld heb en hij er binnen 2 minuten was. Het bleek dat hij ook nog niet zo lang klaar was, ondanks het feit dat hij eerder geland was. Hij zat namelijk achterin het vliegtuig (zie mijn opmerking over Homeland) en had dus lang in de rij gestaan. De huurauto had hij wel al geregeld dus we konden meteen instappen. Gelukkig wel, want het was een graadje of 33 bij aankomst en dat is best warm als je in je spijkerbroek loopt ;).

Onderweg naar huis hebben we nog een tussenstop gemaakt bij Papa John's Pizza's om onze bestelling door te geven. Deze werd later thuisbezorgd. Bij aankomst in het huis hebben we alle koffers uitgepakt, nou ja Ron en ik dan want Michelle zat alle pakketjes met bestelde spullen open te maken..... Om 21 uur ging bij Michelle letterlijk het licht uit, Pascal was nog klaarwakker en wilde het vuurwerk om 22.00 uur nog zien. Daarna zijn wij ook lekker ons bedje ingekropen.

We're home again!!

P.S.: van Ron z'n reis kan ik alleen maar vertellen dat het allemaal prima is gegaan!





Ready to go!

Hier nog even een korte update voordat we morgen vertrekken.

Alle koffers zijn gepakt en zitten onder de 23 kilo. Een koffer is vrijwel helemaal gevuld met kleding die we niet meer passen of dragen zodat er weer ruimte is om van alles mee terug te nemen zonder bang te hoeven zijn dat we het niet kwijt kunnen in de koffer ;-). Verder is de bagage nog aangevuld met: stroopwafels, ketjap, een AZ-bal voor ons buurjongetje en nog wat bakbenodigdheden (die ze daar vast ook wel verkopen maar ja, de koffer moet vol he).

Zoals gezegd is bijna alles ingepakt, alleen de 2,5 kilo kaas die we meenemen (niet alleen voor eigen gebruik hoor) moet nog de koffer in! Ook de handbagage is bijna klaar dus we gaan heel relaxed op reis.....

Net nog even een registratie van het Symphonica concert van George Michael gedownload zodat ik onderweg lekker kan kijken en luisteren op de laptop en nu nog alle overige apparatuur opladen en inpakken. Pascal neemt uiteraard zijn Ipad mee en Michelle haar IPhone, ook hebben we wat DVD's mee zodat deze eventueel ook nog op de laptop gekeken kunnen worden. Lufthansa heeft vaak stroomaansluiting in de stoelen zitten dus we hopen dat dat nu ook het geval is zodat we de hele reis ongestoord gebruik kunnen maken van de apparatuur :-).

Zojuist is onze privé-chauffeur (lees mijn broer Stefan) gearriveerd. Hij gaat ons in etappes wegbrengen aangezien Ron eerst vertrekt en wij 3 uur later! En aangezien ik het niet zie zitten om 6 uur van tevoren al op Schiphol rond te hangen krijgt hij krijgt dus letterlijk het heen en weer (maar dat vind hij niet erg hoor zegt hij).

Het huis is helemaal aan kant en de kattenverzorging geregeld, kortom we zijn klaar om weg te gaan! Zin om te koken ontbreekt helaas dus we halen maar Chinees, de vakantie is begonnen.....

 
Zie hier de koffers, alleen de trolleys van Pascal en Michelle staan er nog niet bij!