Leaving on a jet plane......

Veel te snel was de vertrekdag aangebroken, op zich een goed teken want dat betekent dat we het erg naar ons zin hebben gehad en de tijd voorbij is gevlogen. Niet zo'n best teken is dat ik van iedereen berichtjes kreeg dat het erg koud en nat was in Nederland :-(.

Zoals gewoonlijk sliep ik niet al te best dus ik was al vroeg op. Vond ik zelf niet erg want dan kon ik nog even de laatste dingetjes doen. Bovendien wilden we Sally en de rest nog even gedag zeggen op de Wintergarden Market alvorens naar het vliegveld te rijden dus we konden de tijd goed gebruiken. Om half 11 laadden we de bagage in de auto en vertrokken we richting de markt. Na iedereen uitgebreid te hebben geknuffeld stapten we om kwart over 11 weer in de auto, ons vertrekmoment kwam steeds dichterbij.
Om 12.05 uur waren we bij de vertrekhal aangekomen, het was niet druk bij de balie dus konden we eerst nog even afscheid nemen van Ron en Matthijs. Zij gingen vervolgens terug naar de auto (hij stond ergens waar hij niet mocht staan maar er was verder geen plaats) en wij gingen de bagage afgeven en de boardingpasses afdrukken. Ik had donderdag gezien dat we op de korte vlucht naar Chicago op rij 7 zouden zitten en op de lange vlucht op rij 30. Tot mijn schrik bleek ik nu echter op rij 7 te zitten en de kinderen op rij 38! Ik moest maar bij de gate proberen te regelen dat we alsnog bij elkaar konden zitten want dat konden ze bij de computers dus niet voor me doen.

Binnen 10 minuten waren we door security heen en stapten we in de monorail naar gate 46 (niet het meest bruisende gedeelte van het vliegveld).

Voordat we naar de gate gingen haalden we nog wat te drinken, daarna gingen we naar de toiletten om onze korte broeken om te ruilen voor een trainingsbroek.

Bij de gate aangekomen was het een drukte van belang. Ik ging naar de balie en legde het probleem met de stoelen uit, ze ging kijken wat ze voor ons kon doen maar zei er wel meteen bij dat de vlucht fully booked was (met andere woorden, helaas pindakaas). Ik moest het even afwachten. Na een paar minuten riep ze ons weer bij haar en zei dat ze nog steeds 2 stoelen op rij 38 had en eentje op rij 36. Daar zijn we maar mee akkoord gegaan, ik ging naast Pascal en Michelle ging "alleen". Ik bleek een redelijk corpulente Amerikaan naast me te hebben zitten die tot overmaat van ramp ook nog een zakje Japanse knabbelmix bij zich bleek te hebben! Hij had de armleuning opgeklapt wat dus inhield dat hij een deel van mijn zitruimte innam. Michelle had overigens hetzelfde probleem alleen zij had een zwaar-ademend persoon naast zich. Kortom, we waren blij dat we in Chicago aankwamen.

We arriveerden bij gate C26 en moesten naar C19 voor onze connecting flight, hiervoor hadden we ruim 2 uur de tijd dus dat moest geen probleem opleven. Tegenover de gate zat een kleine foodcourt, we aten pizza. Het boarden verliep zoals altijd licht chaotisch maar wel vlot. We installeerden ons en wachtten tot het vliegtuig zou gaan opstijgen. Rond 2.10 uur gingen we zoals gepland de lucht in en begonnen we aan het lange stuk naar huis, de vliegtijd bedroeg 7.45 uur en we zouden een half uur eerder aankomen dan gepland.
 

We kregen zoals altijd eerst een drankje geserveerd, daarna kwam de warme maaltijd. Op mijn vraag wanneer het kindermenu voor Pascal zou komen kreeg ik als antwoord dat ze niets wist van mijn bestelling en dat ze niets anders had dan barbecue-chicken met aardappelpuree en gemengde groenten of pasta met kaassaus...... Hij lust dat allebei niet (ik ook niet overigens want die pasta smaakt naar plastic)! Helaas was dit niet de eerste keer dat ze geen kindermenu hadden bij United, het is tot nu toe elke keer geweest terwijl het op de heenreis bij Lufthansa altijd prima gaat (heb ik de stewardess ook verteld en ze vond me volgens mij niet echt aardig meer).
Gelukkig had ik nog verpakte croissantjes gevuld met chocoladepasta uit Nederland meegenomen dus die heeft hij toen maar gegeten. Ik had zelf, bij gebrek aan beter, gekozen voor de kip maar het overgrote deel is in de vuilnisbak verdwenen. De kip en aardappelpuree waren droog en de erbij geserveerde sla was warm (jakkes), alleen het chocoladekoekje wat erbij zat vond ik wel redelijk dus die heb ik opgegeten.

Na het eten deden we alledrie een poging om te slapen. Michelle en Pascal waren al snel in dromenland, bij mij ging het iets minder. Ik slaap altijd al slecht in een vliegtuig maar had nu ook nog een meneer achter me zitten die constant met zijn voeten onder mijn stoel zat. Ach, ik heb mijn voeten aardig in beweging gehouden want elke keer als hij mijn voeten (in gympen) raakte trapte ik naar achteren...... Niet zo aardig maar goed, je moet toch iets he?
Uiteindelijk heb ik toch nog bijna twee uur liggen doezelen en werd om 7 uur wakker, we moesten toen nog twee uur vliegen. Het ontbijt werd tegen 8 uur geserveerd en wat schetste mijn verbazing? Pascal kreeg een kinderontbijt....... Wij kregen de welbekende zachte croissantjes met jam en keiharde boter en koffie of sap, honger maakt rauwe bonen zoet!

Om 9 uur stonden we op de landingsbaan van Schiphol en het regende ;-(. Bij de paspoortcontrole was het ontzettend druk en ook de bagage liet even op zich wachten. Ons ontvangstcomité bestaand uit Stefan en Ester stonden op ons te wachten in de hal. We zijn naar de auto gelopen (bibberend) en waren uiteindelijk rond 11 uur thuis alwaar een luid miauwende Vlokje (kat) na 5 minuten aan kwam lopen om ons te begroeten en ons niet meer alleen heeft gelaten :-).

We zijn weer thuis!

Ik wil iedereen bedanken voor het meelezen en graag tot de volgende keer!

P.S. Michelle moest om 16.00 uur ook nog een kampioenswedstrijd basketballen. Ze zijn kampioen geworden in hun klasse!



Bike to work event & shop till' you drop!

De wekker liep vroeg af voor Ron en Matthijs want ze zouden meedoen aan het Bike to Work event in Down Town Orlando (ik hoor iedereen al denken "Work"??). Het was een fietstocht die door een deel van het zakendistrict ging en eindigde bij City Hall. Ze moesten zich tussen 7.30 en 8.00 uur inschrijven dus vertrokken ze rond half 7.... Het event bleek best leuk en druk te zijn, er reed heel veel motorpolitie mee die de kruispunten afsloten en er waren meer dan 250 deelnemers. Iedereen vond het erg grappig dat er twee Nederlanders meededen! Aan het einde zijn ze nog op de foto geweest met de burgemeester. En ja ik weet het, in principe zouden ze ons alles wijs kunnen maken maar hij was het echt! Hierbij de foto:

Als je op deze link klikt zie je Ron en Matthijs ook nog op 39 seconden voorbij lopen (Ron heeft een blauwe bandana op) : https://www.youtube.com/watch?v=StZQKQ550AE

Toen ze terugkwamen zijn we een uurtje later vertrokken naar de outlet op I-drive om, zoals ik gisteren vertelde, kleding te gaan scoren voor Matthijs (en voor zijn 4 weken oude dochter Emma). Wij offeren ons uiteraard graag op om mee te gaan! We hebben eerst de vouchers afgedrukt voor extra korting en een gratis discount-boekje en zijn toen vertrokken. De auto hebben we afgegeven bij Valet Parking (altijd handig) en toen begon het struinen....

We begonnen al goed, allemaal eten gescoord in the Food Court :-)! Vervolgens gingen we naar Columbia, Ecko, Converse en Adidas. Bij deze winkels zijn we prima geslaagd! Toen moest er geshopt worden voor Emma, en ik had nog wat babykleding nodig voor Marjolein (een vriendin van me die in juli uitgerekend is) dus we gingen eerst naar Oshkosh en daarna naar Carter's. We vertrokken met volle tassen dus missie geslaagd. We hebben deze middag in stijl afgesloten met Frappuccino's, en een chocolademelk voor Pascal.

De auto werd weer netjes voorgereden en toen zijn we nog even naar Bath & Bodyworks gereden want ik had nog wat keukenbenodigdheden op mijn verlanglijstje staan. Om 17.15 waren we weer thuis en moest ik, snik snik, gaan inpakken....... Daar ga ik dus niet teveel over zeggen want dan ga ik heel hard huilen denk ik! Het is me overigens wel gelukt om terug te gaan met 2 koffers (en handbagage uiteraard) dus dat vind ik best knap van mezelf. Ik moet er eerlijkheidshalve wel bij zeggen dat ik vrijwel geen kleding van mezelf meeneem en voor de kids is het ook minimaal.

Om 7 uur hadden we een tafeltje gereserveerd bij Kobe Japanese Steakhouse dus vertrokken we rond kwart voor 7 richting Lake Buena Vista. We moesten eventjes wachten en werden toen naar de tafel begeleid. Zoals onze vaste lezers wel weten zijn wij hier wel vaker geweest maar het viel nu best wel een beetje tegen. Het was koud en "onze" Japanse Chef was totaal niet grappig en redelijk onverstaanbaar, best jammer! Maar goed, na de maaltijd zijn we weer in de auto gestapt en hebben de mannen thuis nog een ijsje genomen en daarna lekker aan de koffie gegaan. Ik heb toen de laatste spullen nog ingepakt zodat de koffers dicht konden.

Nog iets grappigs om te vertellen: Michelle zou vannacht om 3 uur achter de laptop gaan zitten want haar favoriete zanger Austin Mahone komt 28 juni in Keulen om op te treden en ze wilde proberen om daar tickets voor te krijgen. Het enige probleempje was dat de tickets in de verkoop kwamen om 9 uur 's-ochtends European Time! Maar goed, we hebben gezegd dat ze het mocht proberen en het is haar gelukt. Ze heeft twee VIP-tickets kunnen kopen (inclusief een meet en greet en nog meer) dus ik zit eind juni in Keulen met een stuiterende puber! Ach, het is wel een voordeel dat het haar gelukt is want dan zit ze in ieder geval blij in het vliegtuig.......

Nou, dat was het wel weer zo'n beetje. Mijn laatste blogje (voorlopig) vanuit het warme en zonnige Windermere. Vanmiddag om 14.09 vliegen we naar Chicago en daar vandaan door naar Amsterdam alwaar Stefan en Ester ons op zullen halen. Voor nu bedankt voor het meelezen en de leuke reacties en ik zal uiteraard nog een verslag plaatsen van onze reis.

See you!

Disney's Hollywood Studios, here we come!

Allereerst nog even een kleine aanvulling op gisteren: Ron was niet mee naar Magic Kingdom maar dit betekende uiteraard niet dat hij niets gedaan heeft! Hij is druk bezig geweest met allerlei dingen regelen en heeft ook de buurman nog geholpen met wat kleine klusjes (ja, ze hebben al door dat hij erg handig is). Hij wilde eigenlijk ook nog gaan fietsen maar dat is uiteindelijk niet gelukt!

Genoeg over gisteren, onderstaand staat het blog over donderdag:

We hadden de wekker op 8 uur gezet want we wilden rond half 10 richting Hollywood Studios gaan. Verrassend genoeg waren we om 7 uur wakker (afgezaagd, ik weet het), we zijn toch maar opgestaan en Ron kondigde aan dat hij voor het ontbijt nog even ging zwemmen. Matthijs kwam even later ook uit bed en dook ook het zwembad in. Ik ben in de auto gestapt om boodschappen te doen bij Publix. Toen ik terugkwam lagen de heren lekker in het zonnetje en was Pascal aan het zwemmen, Michelle had al tafel gedekt dus we konden meteen eten. Nou ja, bijna dan want ze was de helft vergeten neer te zetten :-).

Na het ontbijt ging iedereen zich klaarmaken om weg te gaan, rond 10.45 uur waren we bij de ingang dus dat was mooi op tijd. Ik had vanaf huis al FastPasses geregeld dus we gingen even vragen of het mogelijk was dat Matthijs op dezelfde tijdstippen gebruik kon maken van de attracties, dat bleek gelukkig mogelijk. We stonden op dat moment al voor "the Great Movie Ride", onze FastPasses waren geldig vanaf 11.20 uur en het was inmiddels 11.15 uur dus we konden er meteen in.Wat een leuke attractie was dat! Je gaat met z'n allen in een grote kar met allemaal bankjes zitten en rijdt dan langs allerlei scenes uit films die ze nagemaakt hebben met behulp van rekwisieten en poppen. Onze gids heette Steven en het was een echte entertainer. Onderweg kwamen we in een "schietgevecht" terecht en kregen we ineens een gangsterlady als gids mee. Later kwam Steven weer terug en was de dame veranderd in een skelet omdat ze een egyptische vervloekte steen wilde stelen. Ook kwamen we langs allerlei westerns, Indiana Jones, Tarzan en the Wizard of Oz.
 

 

Hierna gingen we naar Muppet Vision 3D. Bij de ingang lagen 3D-brillen met bijgaande borden erboven:
 




We moesten eerst in een grote hal wachten waar, zoals altijd bij Disney, genoeg te zien was. Ook werd er een grappig filmpje vertoond met uitleg over alles wat ze gingen doen. Bijgaande foto's heb ik gemaakt in de hal:


Toen mochten we naar binnen. Ze hadden het Muppet Theater helemaal nagemaakt, compleet met de zeurende oude mannen Waldorf en Stadler (die uiteraard het nodige commentaar gaven).
 

Eerst begon het orkest, bestaande uit pinguins, te spelen en toen begon de film. Ik kan er wel van alles over vertellen maar eigenlijk moet je dit zelf zien. De film en alles eromheen was in ieder geval hilarisch! Hierna gingen we de winkel in, ook daar stonden de nodige mededelingen:
 

 
Toen waren we allemaal wel toe aan een hapje en een drankje dus gingen we op zoek naar een restaurant, bij sommige restaurants kunnen ze volgens Ron wel FastPasses uitgeven zo idioot druk was het. Uiteindelijk zijn we op een overdekt terras terechtgekomen en hebben we lekker geluncht (Michelle: mam, eet jij die laatste kipnugget nog op?). Na de lunch gingen Matthijs en Michelle naar de Rock & Rollercoaster (yep, FastPass again) en gingen Ron, Pascal en ik naar een tentoonstelling met film over het leven van Walt Disney. Het was mooi gemaakt en je kon dus zien hoe hij zijn imperium is begonnen en hoe het gegroeid is in de loop der Jaren.
 

 

Het is dus niet echt een attractie maar wel een aanrader als je interesse hebt in alles wat met Disney te maken heft.

Matthijs en Michelle kwamen inmiddels ook weer terug dus gingen we gezamelijk op pad naar de Hollywood Tower of Terror. Ron en Pascal bleven wachten en wij gingen, wederom gewapend met onze FastPass, in de attractie. Hij bleek anders te zijn als die in Parijs dus dat vonden we erg leuk, op een bepaald moment gingen we dusdanig snel op en neer dat we een stukje boven onze stoel bleven hangen!!!
 

We hadden al op diverse blogs gelezen dat de show van The Beauty & The Beast erg mooi moest zijn dus gingen we deze bezoeken. Voorafgaand aan de show hebben we nog wat zitten spelen met onze Iphones waardoor je dit soort foto's krijgt:
 





Ik kan over de show alleen maar zeggen: WOW!!
 

 

 


 

De temperatuur was inmiddels behoorlijk opgelopen en het was ook erg druk geworden in het park dus we besloten naar de uitgang te gaan en lekker naar huis te rijden om een frisse duik te nemen.
Onderweg naar de uitgang hebben we nog wat foto's gemaakt:

 
De auto leek nog het meest op een sauna en dat bleek ook wel te kloppen, zie onderstaande foto:
De werkelijke temperatuur was uiteindelijk 38 graden, dus da's best warm ! Thuis aangekomen doken de mannen het zwembad in, Michelle ging binnen zitten (lekker koel) en ik moest nog wat spullen halen bij Walgreens dus we vermaakten ons allemaal ;-).

Om 18.30 uur zijn we in de auto gestapt want we gingen bij Sally eten. We werden, zoals altijd, enorm hartelijk ontvangen en hebben en leuke avond gehad. Sally had zich enorm uitgesloofd met allerlei zelfgemaakte pizza's en had Strawberry Shortcake als toetje gemaakt! Pascal heeft nog een tijdje met Char, de poedel van Jeff en Brittany, gespeeld. De hond was overigens eerder uitgeput dan Pascal! Ook van deze avond heb ik een kleine foto-impressie gemaakt:
 

 

 


 

Dat was het dan weer! Vandaag (vrijdag) staat voor mij helaas in het teken van inpakken..... De mannen zijn op dit moment een fietstocht door Down Town Orlando aan het doen. Als ze terugkomen gaan we naar de outlet op I-drive, Matthijs heeft namelijk slechts 1 korte broek meegenomen dus hij heeft dringend kleding nodig :-).
 
 
See you!

P.S.: deze Hollywood Studios is veeeeeel leuker dan die in Parijs!