Al vrij snel spotten we de eerste schildpadden en een vrij grote alligator, ze lagen allemaal lekker in het zonnetje. Vlak daarna kregen Michelle en ik het voor elkaar om vast te lopen op een boomstam die onder het wateroppervlak lag (later presteerden we het nog een paar keer, ook in struikgewas). Een paar meter naast ons lag een alligator in het water dus snelheid was geboden! Ron lag overigens in een deuk op dat moment.
Tijdens de tocht hebben we Ron en Pascal niet zoveel gezien, die zaten een heel eind voor ons (volgens Ron ging hij zo hard dat Pascal erachter kon waterskieen). We hebben heel veel alligators, schildpadden, vogels en een wasbeer gezien (deze zat ons nieuwsgierig aan te kijken en ging er vervolgens vandoor dus geen foto).
Na bijna 13 kilometer kwamen we bij het restaurant aan alwaar we even uit konden rusten en iets konden eten. Daarna stapten we weer in de kajak om naar het eindpunt te varen, dit bleek grappig genoeg een paar meter verderop te zijn dus we hadden het ook lopend kunnen doen :-).
Eigenlijk is de regel dat je om 4 uur wordt opgehaald vanaf dit punt maar Steve had al gezegd dat we mochten bellen als we er waren, hij zou ons dan ophalen. Na een kwartiertje was hij er met zijn bus en aanhanger. Ron en Pascal hielpen hem met de kajaks en toen gingen we weer terug naar het beginpunt.
Daar aangekomen mochten we ook nog op de foto met zijn schildpad Humphrey van 15 jaar. Jemig, wat was dat beest zwaar zeg!
Toen zat het er echt op dus we stapten weer in de auto en zijn thuis lekker het zwembad ingedoken om af te koelen, lekker hoor! Om het nog "echter" te maken hadden we frozen cocktails genomen, heerlijk verfrissend!
Vanavond besloten we bij TGI Friday's te gaan eten (doen we minimaal 1 keer per vakantie), het was er opvallend rustig en we hadden meteen een tafeltje. Ron koos voor de "pick two for 12" (waar je uiteindelijk 10 dollar voor betaald) en had als voorgerecht de basil-tomato flatbread en de Chicken Bruschetta pasta als hoofdgerecht. Michelle en ik hadden de "pick two for 16" en kozen beide voor de Ahi Tuna crisps en als hoofdgerecht een kleine steak met mash-potatoes en groente (Michelle had broccoli en ik de spinazie), Pascal had de chicken-skewers op pita brood met patat. Zoals gewoonlijk was het weer uit de kunst!
Over de tocht van vandaag kan ik samenvattend zeggen dat het een prachtige maar wel vermoeiende tocht was. Ik heb Michelle omgedoopt in: "zijn we al bij het restaurant en mijn handen doen zeer" :-). Mocht je in de buurt zijn dan is deze tocht een absolute aanrader om te doen! O ja, neem ook iets te eten en veel drinken mee voor onderweg!
| Dit was de temperatuur vanavond! |