On our way to Key West.....

De wekker liep om 6 uur af want we wilden op tijd naar Key West vertrekken. Eerst de kids uit bed getrommeld en allemaal aangekleed en opgefrist. Vervolgens zijn we naar de ontbijtzaal annex lobby gelopen voor ons ontbijtje. Het ontbijt was redelijk summier (zoals meestal). Ze hadden brood (met daarnaast de broodnodige toaster), muffins, cornflakes en zo, nogal chemisch uitziende gebakken eitjes (de best eetbaar waren met peper en zout), worstjes en kleine hamburgers (?), koffie, thee en met water aangelengd sap uit een automaat (jakkes). Oh ja, ze hadden ook nog kleine bakjes vetvrije yoghurt... Maar goed, al met al best een redelijk ontbijt!
 

Na het ontbijt hebben we de spullen ingeladen en gingen we op weg naar Key West.
 

De wegen rondom Miami waren nogal druk maar er stond gelukkig geen file..... Na ruim anderhalf uur kwamen we bij het begin van Highway 1 aan en begonnen we aan het lange stuk naar Key West. Via allerlei eilandjes (waaronder Key Largo, Islamorada en heel veel eilandjes die namen hebben die met Key beginnen maar waarvan ik de namen al ben vergeten) kwamen we op de Overseas Highway aan. Deze snelweg is een lange brug die naar Key West gaat.
 

 

 









 
 
Onze navigatie vertelde ons precies waar we moesten zijn dus stonden we rond een uur of 11 al bij het Parrot Key Resort. Ook hier was de kamer nog niet klaar maar we kregen wel meteen de mededeling dat we een upgrade hadden gekregen van een Gardenview naar een Waterfront kamer (altijd leuk). We lieten de bagage en ons telefoonnummer achter, de receptionist beloofde ons te bellen als de kamer klaar was. In de auto programmeerde Ron het adres van het Hemingway House in de navigatie want dit stond als eerste op onze "to do list". In het Hemingway House heeft de schrijver Ernest Hemingway een tijd gewoond samen met heel veel katten. Nou is dat op zich niet zo bijzonder ware het niet dat er nog altijd afstammelingen van deze katten wonen en dat ze 6 i.p.v. 5 tenen aan hun voorpoten hebben, dat wilden we natuurlijk wel zien! Nadat we de auto redelijk dichtbij geparkeerd hadden kochten we de entreebewijzen en konden we alles aanschouwen.
 
We zagen meteen al een aantal van de katten en ze hadden inderdaad 6 tenen, ook hadden ze een vrij hoog kopje en grote oren. Ik vond ze nog het meest op kleine tijgers lijken.....

 

 

 

 

De gids vertelde dat er op dit moment 48 katten op het terrein wonen en dat ze hun personeel hebben waaronder een dierenarts die een keer per week komt om ze na te kijken! Na de rondleiding hebben we nog een rondje gemaakt langs alle katten en langs de begraafplaats waar alle katten worden begraven (let vooral op de namen):
 
 
 
 
 
We konden ons met veel pijn en moeite losrukken van deze schattige en lieve dieren maar hebben het toch maar gedaan want we gingen op weg naar ons tweede doel, een museum dat in het teken stond van Mel Fisher. Deze meneer was een schatzoeker die vrijwel zijn hele leven op zoek is geweest naar een gezonken spaans galjoen genaamd de Arocha. Dit galjoen was, ik meen ergens in 1621 of zo, gezonken tijdens een zware storm en had een enorme schat aan boord. Het is hem uiteindelijk gelukt het schip te vinden en de schat, ter waarde van een half biljoen dollar, naar de oppervlakte te brengen. In het museum zijn een aantal originele stukken te vinden waaronder munten en sieraden maar ook replica's, reuze interessant om te zien! Vervolgens zijn we teruggelopen naar de auto, we wilden ook nog naar de boei die het meest zuidelijke punt van de Verenigde Staten markeert en dat was te ver (en te warm) om te lopen. Onderstaande foto is daar gemaakt:

 
We waren inmiddels wel aan wat koelte toe en hadden ook een telefoontje van het hotel gehad dat de kamer klaar was dus besloten we daar naartoe te gaan. Bij aankomst in de kamer(s) waren we aangenaam verrast! We wisten uiteraard wel dat we een soort appartement hadden met twee slaapkamers maar dat het zo mooi was.......
 

 

 

 
Onze kamers waren verdeeld over twee verdiepingen. Je kwam binnen in een halletje waarna er een trap naar boven ging, hier bevond zich de woonkamer met balkon en onze slaapkamer met badkamer een ook een balkon. Op de bovenste verdieping was de kamer van de kinderen, ook zij hadden een badkamer. We waren dus van alle gemakken voorzien!
 
De kids gingen lekker even zwemmen met Ron (er waren 4 kleine zwembaden) en ik ben even lekker gaan liggen. Nadat iedereen weer terug was zijn we uit eten gegaan bij TGI Friday's, het zat aan de overkant van de weg dus we konden het lopend af. Na het eten zijn we nog even naar Ross gegaan, geinig voor weinig zoals altijd! Michelle moest nog nieuwe sportschoenen hebben en die vond ze bij Footlocker. Terwijl we daar stonden heb ik nog even geskyped met Bep die meteen Michelle's schoenen heeft bewonderd :). Ron wilde nog ijs halen dus zijn we via de Walgreens (die naast het hotel zat) teruggelopen. Pascal is vrij snel daarna naar bed gegaan en wij hebben nog even lekker tv gekeken. Einde van een vermoeiende maar hele leuke dag!
 
P.S.: we zagen nog een leguaan op het parkeerterrein van de Walgreens, hij was knalgroen!
 
 
 

 




 






 



















Going to Miami!!

Maandagochtend zouden we rond een uur of 7 vertrekken naar Miami. Lees vooral dat "zouden" want Ron had de wekker niet goed gezet waardoor we om 6.45 uur pas wakker warden. De vertrektijd werd dus rond 7.45 uur maar dat mocht de pret uiteraard niet drukken. We vertrokken dus naar Miami via de Florida Turnpike, over de reis valt weinig te zeggen behalve dan dat het niet bepaald een opwindende route is :). Oh ja, we hebben onderweg nog een lancering van een raket gezien op Ron zijn IPhone......
 

 

Tegen een uur of 12 arriveerden we bij het hotel. Onze kamer was nog niet klaar maar we konden de bagage wel achterlaten. Hierna zijn we naar de haven gereden want we wilden een boottocht langs de skyline en Star Island maken.
 

 

We parkeerden de auto in de parkeergarage en liepen naar de kaartverkoop, de volgende tour vertrok om 12.45 (dat was dus 5 minuten later) en we konden meteen aan boord.

We waren samen met nog een mevrouw de enige passagiers aan boord dus we hadden min of meer een private-tour! De tocht duurde anderhalf uur waarin we inderdaad de skyline, een heleboel cruiseschepen en jachten, dure huizen en nog duurdere huizen van beroemdheden hebben gezien. Bij het huis van Gloria Estefan zagen we haar echtgenoot Emilio nog op het balkon staan ;).
 

 

 

 

Bij terugkomst in de haven hebben we wat gegeten bij Hooters, over de gevolgen hiervan later meer. Het liep inmiddels tegen een uur of half 4 dus besloten we richting het hotel te rijden. Eerst nog wat straatverkopers afgewimpeld (eentje bleef zeuren dat hij mijn horloge wilde schoonmaken, dat dacht ik dus niet want daar blijf je vanaf) en toen de auto weer ingestapt. De hotelkamer viel mee, er stonden twee tweepersoons bedden en we hadden een badkamer ten grootte van een postzegel :) maar het was schoon en de bedden lagen heerlijk!
 

Ron ging even liggen en de kids en ik gingen naar het zwembad, er was niemand dus we hadden het bad voor ons alleen (niet verkeerd). Ik ben vervolgens lekker in de zon gaan liggen en de kids hebben heerlijk in het bad gespeeld.

Na een uurtje hadden we het wel gezien en zijn we naar de kamer gegaan. We besloten naar Carrabba's te gaan op Collins Avenue om een hapje te eten. Het was even zoeken naar een parkeerplaatsje maar we kregen het uiteindelijk voor elkaar om 2 straten verder (gratis) te parkeren. Bij Carrabba's was het erg rustig dus we hadden meteen een tafeltje. Ron vroeg (nogal gehaast) aan de serveerster waar de toiletten waren en ging ervandoor! Nu komt dus het vervolg van het eten bij Hooters: Ron zijn maag was volledig van slag (ik zal jullie de details besparen) en we zijn dus zonder te eten maar weer richting de auto gegaan. Ik moest terugrijden want Ron voelde zich dusdanig beroerd dat dat niet meer lukte, dat hield in dat ik dus via allerlei drukke straten naar het hotel moest rijden...... Best wel spannend maar het ging me prima af al zeg ik het zelf! In het hotel is Ron zijn bed in gedoken en ben ik met de kinderen naar de receptie gelopen om te vragen of er restaurants op loopafstand waren want ik had geen zin meer om te rijden. We zijn uiteindelijk aan de overkant van het hotel in een onooglijke pizzeria genaamd D'Bella beland, het eten was prima en zelfs Ron heeft uiteindelijk nog een kop soep gegeten. Om 22.00 uur ging bij ons allemaal het licht uit en zijn we lekker gaan slapen, we wilden namelijk dinsdag om een uur of 7 vertrekken naar Key West. Voor alle zekerheid heb ik de wekker op mijn telefoon maar gezet ;).

Small blog.....

Hallo, daar zijn we weer met een kleine update van onze belevenissen hier!

Gistermorgen zijn we gezellig met z'n allen naar de Outlet op I-drive gegaan, iets later dan gepland want helaas was ik later dan normaal wakker omdat ik de halve nacht jeuk had gehad! Uiteindelijk reden we tegen 10 uur weg zodat we om 10.30 uur bij de Outlet aankwamen. Het viel nog mee met de drukte dus we konden de auto's lekker dichtbij parkeren. We liepen eerst naar de Foodcourt om het bekende bonnenboekje te halen (uiteraard gratis met de voucher van de VIP-club op internet) om daarna naar Columbia te gaan om te kijken voor een outdoorbroek voor mij (achterliggende gedachte: zodat ik niet meer door insecten gestoken zou worden). Helaas hadden ze alleen een broek in een oma kleur en model in mijn maat dus daar heb ik maar voor bedankt :). Vervolgens hebben we, uiteraard, weer een aantal winkels met een bezoekje vereerd en zijn we leuk geslaagd. Als afsluiter nog even (nou ja even) een frappucino gehaald bij Starbucks en toen naar de auto's gegaan want we hadden Sally beloofd om haar op te halen om de finale van Argentinie tegen Duitsland bij ons te komen kijken. Vaughn moest werken dus die kwam later met de auto waarna ze bij ons bleven bbq'en. De middag en avond waren erg gezellig, ook de meiden hadden het naar hun zin want de buren hadden vrienden uit Mexico over voor een paar weken en er waren jongens bij die wel met hun wilden voetballen......

Om 22.15 uur hebben we de meiden maar weer naar binnen gehaald want Michelle moest haar spullen nog inpakken. Vandaag (maandag 14 juli) gaan Ron, Michelle, Pascal en ik namelijk naar Miami alwaar we een nachtje in een Best Western hotel blijven ( klik hier voor de link naar de website:) om dinsdag door te rijden naar Key West. Hier hebben we ook een hotel geboekt voor een nacht, klik hier voor de website van het hotel. Woensdag rijden we dan weer terug naar huis. Bertha, Dirk en de meiden gaan in ieder geval shoppen, bowlen en bij Sally eten en voor de rest zien ze wel wat ze gaan doen. Het zou dus kunnen dat mijn volgende blog pas donderdag online komt want ik weet nog niet of ik zin en tijd heb om 'm bij te houden tijdens ons uitstapje!

Dat was het wel weer voor nu, see you!!