Op visite in Chuluota

We gingen vandaag op visite bij Joke en Pierre Hof in Chuluota. Wij hebben hun leren kennen via onze Nederlands-Amerikaanse makelaar Hans, ook zij hebben een huis in Florida... Ze waren op dit moment in hun huis samen met hun zoon Tycho (kampioen waterskieen) en Rico (een vriend van hun die ook op hoog niveau waterskiet) en ze hadden aangeboden dat de meiden mochten proberen om te waterskieen op het meer voor hun huis, nou daar hoefden ze geen minuut over na te denken!

We arriveerden rond half 12 en kregen eerst een rondleiding door hun enorm gezellige huis, we voelden ons meteen op ons gemak.
 

 

 




De meiden en Pascal gingen al vrij snel hun badkleding aantrekken want ze konden in het meer zwemmen en springen vanaf de steiger naast het boothuis. Op een gegeven moment mochten we allemaal in de speedboat en gingen we een rondje maken op het meer.


Michelle mocht als eerste proberen op de skies te blijven staan, ze kreeg uitleg van Tycho en daar ging ze dan. De eerste poging mislukte maar bij de tweede bleef ze staan en dat heeft ze een hele ronde volgehouden, heel knap volgens Pierre.... (ze heeft later overigens nog een keer een rondje gedaan).



 

 


Daarna was Daphne aan de beurt, het lukte haar heel even om haar evenwicht te bewaren maar helaas lukt het verder niet :(. Ze was overigens wel heel trots dat ze het geprobeerd had (en wij ook)!











Hierna was het de beurt aan Tycho, wat kan die waterskieen zeg!
 

 

Rico ging vervolgens nog met een surfplank achter de boot op de golven surfen, Pascal mocht ook even mee en vond het gaaf!
 
 

Denise gaf tenslotte aan liever op de band achter de boot te gaan maar dat lukte niet omdat het begon te regenen en te onweren waardoor we terug moesten naar de kant.

Joke had een heerlijke kippensoep gemaakt, ook kon je zelf een wrap samenstellen met kip en zo. Echt heel lekker! Na het eten klaarde het weer op en konden de meiden en Pascal weer lekker in het meer zwemmen. Toen het weer helemaal stabiel werd zijn we opnieuw in de boot gestapt en mochten de meiden op de band achter de boot. Het ging erg hard en na een tijdje hadden ze het wel bekeken. Pascal ging nog samen met Rico en Tycho op de band, Pierre ging iets minder hard varen maar het ging alsnog behoorlijk vlot. Pascal vond het geweldig, hij straalde!!
 


Rico en Tycho gingen vervolgens ook nog even "los".







Toen we weer aan de kant kwamen hebben de kids allemaal nog in het water gespeeld en zaten wij nog even lekker in het zonnetje.
 

 

 











We besloten met z'n allen uit eten te gaan (alvast voor Pierre z'n verjaardag morgen), de keuze viel op LongHorn. Gelukkig hadden ze call-ahead seating want we kwamen wel met 10 personen. We hoefden dan ook maar 5 minuten te wachten voordat we een tafel kregen dus dat was helemaal top!! Het eten was weer erg lekker en het gezelschap erg leuk, kortom we hebben een topdag gehad die voor herhaling vatbaar is (en dat gaat ook gebeuren, zeker weten).

Over een raket die niet vertrok.....

Gisteren, zaterdag dus, zijn we eerst naar de markt gegaan en hebben daar een tijdje rondgelopen en uiteraard cakepops gegeten :). Ook hebben we met Sally afgesproken dat ze maandag met de meiden naar Daytona Beach zal gaan voor een stranddagje! Het was behoorlijk warm op de markt (graadje of 33) dus de meiden en Pascal hebben heerlijk in de fontein gespeeld. Ze kwamen doorweekt terug:
 

Gelukkig had ik droge kleren meegenomen (en hun bikini's) want we zouden niet meer naar huis gaan omdat er tegen 19.00 uur een raket zou worden gelanceerd vanaf Kennedy Space center en dat wilden we wel eens zien. Nadat iedereen was omgekleed zijn we naar Panera Bread gegaan om iets te eten, Ron en Pascal waren er nog niet geweest maar vonden het ook erg lekker. Oh ja, net voordat we zouden gaan eten is Pascal zijn tand eruit gevallen dus die was helemaal trots (hij brulde het door het hele restaurant heen).

Na het eten zouden we naar Down Town Disney rijden om daarvandaan naar Cape Canaveral te rijden. Ik vond het echter een beter plan dat de meiden niet de hele dag in hun bikini zouden lopen (onder hun kleding) dus gingen we toch maar even naar huis. Dat bleek een goede zet te zijn geweest want toen we 5 minuten binnen waren begon het toch te hozen! Down Town hebben we toen maar niet gedaan en of die raket zou gaan wisten we dus ook niet......

Uiteindelijk lazen we op internet dat er een kans van 30% was dat hij gelanceerd zou worden, Ron besloot de gok te wagen. Het is een uurtje bij ons vandaan dus als we voor niets heen zouden gaan was het nog niet zo'n ramp. Onderweg hebben we enorm veel bliksem gezien (die ik probeerde te fotograferen maar dat lukte me niet) en regen gehad dus we zagen de bui eigenlijk al hangen....


We parkeerden de auto tegenover de haven waar de cruiseschepen altijd liggen en konden de lanceerinrichting aan de andere kant van het meer zien. Het weer leek daar wel goed te zijn (het was er lichter dan aan onze kant) dus afwachten. Het zou nog ruim een duur duren voordat het zou beginnen dus dan weet je wel hoe dat gaat (mam, ik moet plassen en ik heb honger), oftewel lang leve de navigatie want er bleek een MacDonalds op 4 minuten afstand te zitten dus gingen we daar maar heen. Iedereen kon naar het toilet en ook aan de inwendige mens werd gedacht dus na een half uurtje gingen we weer terug. Het was inmiddels een stuk drukker maar we vonden snel een plaatsje voor de auto. Het eerste wat we zagen was een hele groep dolfijnen, leuk hoor!!  We hebben tijdens het wachten gezellig wat foto's gemaakt, zowel van de omgeving als van de meiden:
 

 

Lang verhaal kort: de lancering ging uiteindelijk vanwege de weersomstandigheden niet door :(. We  reden onverrichterzake terug naar huis (en kwamen uiteraard in de file op de I-4 terecht) en gingen nog even een film huren voor Ron en mij. De meiden en Pascal heb ik naar bed gestuurd want zondag gaan we naar Pierre en Joke (die hebben we leren kennen dankzij onze makelaar en hebben een huis in Chuluota) alwaar de meiden mogen gaan proberen om te waterskieen! Hun zoon is Nederlands kampioen en oefent daar ook altijd, ik denk dat je je hun reactie wel voor kunt stellen toen we dat zeiden!

Weer een dag voorbij......

Hierbij nog wat foto's van vandaag:
 

 

 

De Blankies vertrekken (nu echt)!

De wekker liep om 7 uur af want Bertha en Dirk zouden tussen 7.30 en 7.45 uur vertrekken en we wilden ze uiteraard wel uitzwaaien! Nogal duf zat ik dus om 7.15 uur aan de koffie (ik lag er iets te laat in gisteravond) maar goed, we waren dus mooi op tijd om gedag te zeggen en uit te zwaaien. Uiteraard werden er de nodige grapjes gemaakt (waaronder "tot straks" en "ik laat het bed nog wel even opgemaakt") Na (alweer) de laatste spullen te hebben ingepakt werd alles in de auto gezet en gingen ze op weg naar het vliegveld:

 

 

 

Na een ontbijtje te hebben genuttigd besloot ik toch maar om het bed af te halen zodat die kamer alvast klaar is voor als onze huurders weer terugkomen op 8 augustus. Oh ja, klein zijsprongetje: we vertrekken zelf pas op 13 augustus uit Orlando maar de huurders komen iets eerder dan gepland waardoor wij de laatste 5 dagen in een condo op het Worldquest Resort zullen verblijven.....
Maar goed, terug naar vandaag maar weer. Ik heb de slaapkamer lekker aan kant gemaakt dus daar heb ik geen omkijken meer naar!  Om een uur of half 11 hebben we de dames maar eens wakker gemaakt want om je hele vakantie nou in bed te blijven liggen vinden wij ietwat nutteloos (daar denken ze zelf waarschijnlijk anders over, hihi). Iedereen ging ontbijten en aankleden waarna we, nadat we gezien hadden dat Bertha en Dirk geland waren in Atlanta, in de auto zijn gestapt want ik wilde even naar Victoria's Secret in Wintergarden. Ik had namelijk een bon gekregen voor een gratis slipje en 10 dollar korting en Michelle had een giftcard gekregen van Brittany en Jeff voor haar verjaardag dus die moest ook verzilverd worden :). Ron zette ons (Michelle, Daphne, Denise en mij) af en ging zelf met Pascal naar het belastingkantoor om een nieuwe kentekenplaat voor onze auto te regelen.

Michelle slaagde voor een top en een t-shirt (de card bleek een waarde van 50 dollar te hebben) en ik voor wat ondergoed voor haar en mij.











Daarna gingen we een deur verder, naar Bath en Bodyworks, want dat vonden de meiden zo lekker ruiken. Ook daar gingen we met tasjes de deur uit! Ron had nog niet gebeld dat hij klaar was en het begon inmiddels te donderen dus gingen we lekker bij Panera Bread een broodje eten.  Ik was er nog nooit geweest maar dankzij andere bloggers was ik er wel op geattendeerd en nieuwsgierig geworden.
Tijdens het eten heb ik nog even mailcontact met Han gehad want die was vandaag jarig en ik was benieuwd of onze kaart (die in via Greetz heb gemaakt) was aangekomen. Dat bleek dus niet het geval te zijn (voor de zoveelste keer) dus ik baal als een stekker!! Han, alsnog van harte gefeliciteerd! Ik heb nog geprobeerd om te facetimen maar je nam helaas niet op :(.

Zie hieronder onze heerlijke lunch van vandaag:














We waren net klaar met eten toen Ron belde, hij was onderweg vanaf ColdStone (onze favoriete ijssalon die aan de overkant van Winter Garden Village zit) en vroeg waar we uithingen, goed uitgekiend dus! Toen we weer onderweg waren vertelde hij dat Pascal en hij in november waarschijnlijk te zien zijn in een programma op National Geographic, ze waren aan het filmen bij het belastingkantoor en vroegen of hij bezwaar had om op beeld te komen (niet dus)! 

Vervolgens zijn we doorgereden naar Orlando want Ron had op internet gelezen dat er een replica van Graceland, het huis van Elvis, moest zijn en dat wilde hij wel eens zien. Onderweg begon het lekker te hozen (gelukkig zaten we droog) en na een half uurtje waren we er.
voordat de bui losbarstte...
hoezo nat?


beetje regen....
rara wie ben ik?


Het bleek inderdaad een kopie te zijn van Graceland, compleet met de hekken en leeuwen.
 











Onderweg terug heb ik onderstaande foto's ook nog gemaakt:
 

 

In Windermere hebben we bij de Publix nog even wat boodschappen gedaan en de meiden hebben een film gehuurd (voor maar liefs 1,50 dollar per dag) en daarna zijn we lekker naar huis gereden. De meiden hebben lekker film gekeken en wij hebben nog even contact met Bertha en Dirk gehad via WhatsApp want ze hadden wifi in het vliegtuig.

Tegen een uur of 7 zijn we weer weggereden want we wilden bij LongHorn steakhouse gaan eten. In Winter Garden Village zit er eentje maar omdat die hele slechte recensies had zijn we naar de vestiging op Vineland gegaan (die had wel goede reviews). De wachttijd bedroeg 20 tot 30 minuten dus zijn we lekker gaan zitten in afwachting van een tafel. Michelle en Denise werden een beetje melig:
We hebben uiteindelijk nog geen kwartier hoeven wachten voordat we een tafel hadden, dat viel dus alleszins mee! Het eten en de bediening waren perfect, niets op aan te merken en voor herhaling vatbaar.
Leuke foto van de meiden
Eindelijk samen op de foto!

Rond een uur of 9 waren we allemaal klaar en zijn we naar huis gegaan. De meiden zijn rond 22.00 uur naar bed gegaan en wij volgden iets later. Morgenochtend even naar de markt (cakepops eten en
zo) en daarna hebben we het plan om naar Down Town Disney te gaan, misschien verandert het wel weer hoor maar dat zien we dan wel weer. Voor nu: see you!!


 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 

 



 


Waarom vliegt de tijd en waarom gaat bij ons nooit iets normaal?

De dag begon weer vroeg, ik had de wekker om 8 uur gezet want Michelle en Ron hadden om 9.30 uur een afspraak bij de Orlando Dental Group voor Michelle's whitening behandeling. Ze vertrokken om 8.50 uur, maar niet voordat we een "voor de behandeling" foto van haar tanden hadden gemaakt. Bertha en Dirk gingen met de meiden nog even naar de outlet, ik besloot nog wat huishoudelijke klusjes te gaan doen (beddengoed wassen en zo) en Pascal zat lekker te knutselen. Rond 12.30 uur kwam iedereen vrijwel gelijktijdig terug. Michelle's tanden zijn echt opgeknapt, zie hieronder de "voor" en "na" foto:
 



 
Het resultaat mag er wezen, het deed alleen wel behoorlijk veel pijn! Dat ze veel last had was te merken want ze wilde meteen een pijnstiller...... Ze mag de komende 48 uur niets eten of drinken dat vlekken kan veroorzaken op haar tanden. Als richtlijn geven ze aan dat alles wat vlekt op kleding ook vlekt op je tanden! Dat betekent dus geen Starbucks, chocolade, pizza en aanverwante etenswaren met tomatensaus enz. Ach, je moet er iets voor over hebben!
 
Bertha en Dirk gingen de laatste spullen nog inpakken want ze moesten om 13.45 uur vertrekken naar het vliegveld, hun vlucht stond gepland voor 17.30 uur. De koffers moesten nog wel even open want een van de koffers was iets te zwaar en de ander iets lichter dus moesten we het een en ander overpakken :).
De meiden wilden het afscheid op het vliegveld vermijden en namen dus thuis al afscheid van hun ouders (ze vonden het wel heel raar hoor). Ron, Pascal en ik gingen wel mee naar het vliegveld dus we stapten in de auto en de meiden zwaaiden hun ouders uit:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rond 14.15 uur kwamen we aan op Orlando International Airport, wij parkeerden de auto in de parkeergarage en de Blankies brachten de huurauto weg. Vervolgens zagen we elkaar weer op de begane grond en gingen we naar de incheckbalie van Delta Airlines. We hadden ze gisteren al ingecheckt, ook de extra tas met bowlingballen hadden we al aangemeld dus ze waren al snel klaar. Omdat we zo vroeg waren hebben we nog een klein rondje gelopen en gingen daarna richting de paspoortcontrole. Nu was het helaas echt tijd om afscheid te nemen (echt niet leuk!) waarna ze door de controle gingen:
 

 

Onderweg naar huis hebben we, om Pascal een plezier te doen, nog wat gegeten bij MacDonald's. Tevens besloten we vanavond bij Woodgrill te gaan eten zodat iedereen kon eten wat hij wou. Thuisgekomen hadden de meiden lekker gezwommen maar waren naar binnen gegaan toen het hard begon te waaien en te regenen. Het Woodgrill idee werd met enthousiasme aanvaard dus dat was wel prettig :). In de loop van de middag kwamen er ineens berichten van Dirk binnen dat het ernaar uitzag dat ze vandaag niet zouden vertrekken omdat hun vlucht naar Detroit 1,5 uur vertraging had waardoor ze de connecting flight in Detroit zouden gaan missen, oeps! Einde van het liedje was dat ze uiteindelijk zijn omgeboekt, ze vliegen nu morgenochtend om 11.25 uur naar Atlanta om daarvandaan door te gaan naar Nederland. Dat houdt dus in dat ze zaterdagochtend om 5.55 uur landen op Schiphol (gelukkig zijn ze allebei nog vrij en hoeven ze maandag pas te werken).

In plaats van direct naar de Woodgrill zijn we dus eerst naar het vliegveld gereden zodat we de Sunpass transponder konden geven. Onderweg kregen we berichten dat het superdruk was bij Alamo, we gaven ze de tip naar de selfservice te gaan (Ron had al een auto gereserveerd waardoor ze een reserveringsnummer hadden) en toen waren ze dus lekker snel klaar! We zijn daarna doorgereden om gezamenlijk te gaan eten en zijn als afsluiter nog even naar de outlet op Vineland gegaan.

Einde van een dag met een onverwacht einde!