De dag van vertrek was eindelijk weer aangebroken (sorry hoor)! Om 5.45 uur liep, na een onrustige nacht omdat Ron enorm moest hoesten en grieperig was, mijn wekkertje af want om een uur of 7 zou Stefan ons naar Schiphol brengen. Daphne en Denise wilden nog een nachtje thuis slapen dus we hadden afgesproken dat Bertha ze rechtstreeks naar Schiphol zou brengen.
 |
| Bijna onze gehele bagage |
Om 7.50 uur kwamen we aan, het was een drukte van jewelste maar gelukkig konden we de auto nog wel goed parkeren bij vertrekhal 2. We hadden van Bertha inmiddels gehoord dat we balie 17 moesten hebben dus daar liepen we meteen naartoe, Bertha en de meiden stonden daar ook. Inchecken voor de vlucht naar Londen hadden we thuis al gedaan, alleen de boardingpassen voor Orlando moesten nog geregeld worden. Het aantal koffers dat we mee hadden viel mee, ik heb er met veel pijn en moeite 2 weten te vullen. De andere 2 staan al in ons huis dus aan het einde van de vakantie kunnen we met 4 koffers terug. Daphne en Denise hadden allebei een koffer om in te checken, ook werd de handbagage voorzien van labels.


Na een minuut of 10 was alles geregeld en was het tijd voor de meiden om afscheid te nemen van hun moeder, gelukkig hoeven ze haar nu niet lang te missen want zondagavond komen Bertha en Dirk ook aan op Orlando waarna ze tot 24 juli bij ons blijven. Ook bij de grenscontrole viel de drukte mee, ik vind het alleen wel grappig dat er dus totaal niet wordt gevraagd naar een verklaring dat de meiden met ons mee mogen...... en ik had er nog wel zo mijn best op gedaan! Maar goed, nadat we alle verplichte figuren hadden afgewerkt gingen we eerst maar eens ontbijten bij Grand Café Amsterdam. Pascal, Daphne en Denise namen een tosti, Ron en ik een uitsmijter en Michelle een English Breakfast. Laat ik het kort samenvatten: de tweeling en Pascal zaten met lange tanden te eten, ik heb de helft van mijn 3 boterhammen opgegeten, Ron bijna alles en Michelle heeft vermoedelijk een maag met winteropslag (of een lintwurm) want die heeft alles opgegeten!
 |
| Felfie (foto van een selfie) |
 |
| Waar laat ze het? |
Omdat Ron zich nog altijd niet lekker voelde hebben we lekker lang gezeten waarna we rond een uur of half 10 richting gate D29 wilden wandelen. Oh, ja we kwamen er ook nog achter dat Denise haar complete toilettas mee had in haar handbagage. Helaas zaten hier ook flessen in die groter waren dan 100 ml en dus niet mee mochten....
 |
| "Oeps" momentje |
Michelle wilde, voordat we gingen lopen, eerst nog een frappucino halen (kind van haar moeder) dus moesten we even wachten. Tegen een uur of 10 waren we bij security die er erg veel zin in hadden! Ze maakten grapjes en waren erg vrolijk, Pascal kreeg weer eens vertederende reacties omdat hij keurig netjes zijn Ipad uit zijn koffertje haalde en heel lief met de dame achter het apparaat stond te kletsen! Bij de gate aangekomen stond het vliegtuig er nog niet (we zouden om 10.25 uur vertrekken) dus de schrik sloeg me om het hart. We zouden namelijk om 10.25 (Engelse tijd) op Londen Gatwick landen en om 11.20 uur ging het vliegtuig naar Orlando. Het vliegtuig arriveerde om 10.10 uur en er werd al snel omgeroepen dat we vertraging zouden hebben tot 10.40 uur.
 |
| toen alles nog goed leek te gaan.... |
 |
| mobiele eenheid |
 |
| Daar was hij eindelijk! |
Wij, als doorgewinterde reizigers, wisten toen meteen dat dat dus niet zou lukken en dat we onze volgende vlucht zouden missen..... Maar goed, we legden ons er maar bij neer (je kunt er toch niets aan veranderen) en stapten goedgemutst het vliegtuig is. Uiteindelijk vertrokken we tegen 10.50 uur, de vluchttijd was 45 minuten alleen de gate zou sluiten om 11 uur. Iedereen die wel eens via Gatwick heeft gevlogen weet dat het geen haalbare kaart is!
De vlucht ging lekker vlot, we kregen nog een zakje chips en een drankje aangeboden en daar houden wij van!
 |
| Ze hebben er zin in! |
 |
| Ussie |
 |
| Snackie |
Toen we bijna op Gatwick waren werd er omgeroepen dat de mensen die met vlucht BA2037 naar Orlando zouden vliegen opgevangen zouden worden aan het einde van de slurf en dat we dan toch de vlucht zouden halen, JIPPIE!! En inderdaad stond er daar een meneer die ons vertelde waar we heen moesten, toen begon het racen voor ons pas. Eerst naar het security-circus: laptops en Ipads uit de tas, riemen af, vesten uit. Daarna alles weer inpakken en doorlopen naar de gate, uiteraard de laatste op de rij. Ook daar weer paspoort- en boardingpassen laten zien (we stonden te hijgen en te zweten als een stelletje oude paarden) waarna we het vliegtuig in mochten. Michelle voelde zich nogal opgelaten (mam, iedereen kijkt naar ons) maar ons interesseerde het allemaal niet, we hadden de vlucht gehaald!
Omdat iedereen toch al zat konden we ons rustig installeren waarna we rond een uur of 12 het luchtruim kozen voor de 8,5 uur durende reis naar Orlando. We kregen al vrij snel iets te drinken, dat ging er wel in na onze marathon, en ook het eten liet niet heel lang op zich wachten. Pascal kreeg een kindermenu met kipnuggets, aardappelpuree en de vreemde combinatie doperwtjes met witte bonen. Dit werd vergezeld door een bakje yoghurt, rozijntjes, een broodje, een salade met gegrilde groenten en een pakje bessensap. Wij konden zelf kiezen uit thaise kipcurry met rijst, braadworst met aardappelpuree en worteltjes met doperwtjes of pasta met een citroenkorst. Ron en de tweeling hadden de curry en Michelle en ik de worstjes. Ook deze maaltijd werd vergezeld door een broodje, een ondefinieerbare salade (ik ben benieuwd wie weet wat het is, ik heb het nog gevraagd), een bakje mousse met passievruchten en een flesje water. Hoewel de worstjesmaaltijd er op het eerste gezicht niet echt smakelijk uitzag was het toch wel lekker.
 |
| Kidsmeal |
 |
| mash and sausage |
 |
| Rara, wat ben ik? |
De vlucht verliep verder zonder noemenswaardige bijzonderheden en om 15.40 uur zette de piloot ons weer veilig op de grond. De slurf had vandaag niet zoveel zin om zich aan te laten koppelen waardoor we uiteindelijk rond 16.00 uur het vliegtuig mochten verlaten. Bij Homeland was het weer eens nogal druk maar het liep wel redelijk vlot door. Bij de bagagebanden bleken de koffers niet aangekomen te zijn, maar dat hadden we eigenlijk niet anders verwacht. We moesten ons melden bij het kantoortje van British Airways bij de bagagebanden beneden dus daar gingen we naartoe. Helaas hing er op het lege kantoortje een briefje dat ze verhuisd waren naar de derde verdieping bij de incheckbalies. Ik besloot daarop om daar naartoe te gaan terwijl Ron met de kids de huurauto ging regelen. Ik kreeg een briefje waarop ik in moest vullen om welke koffers het ging en naar welk adres het moest en volgens de medewerker zouden de koffers dan vanavond nog bezorgd worden, gelukkig zijn wij niet afhankelijk van de inhoud van onze koffers maar het blijft toch onhandig. Ron bleek inmiddels een auto te hebben uitgezocht dus we konden naar huis toe (in de regen), we hebben de hele rit trouwens voetbal zitten luisteren via de app op de Iphone. Thuis aangekomen hebben we eerst maar even pizza besteld bij Papa John's en hebben toen nog even het laatste stukje van de verlenging en strafschoppen van Nederland gekeken. Iedereen ging hier uit zijn dak toen we wonnen! De kinderen zijn rond een uur of 8 naar bed gegaan en ik ben, min of meer verplicht, maar wakker gebleven om op de koffers te wachten.
Let the fun begin!!
Welcome Home en inderdaad let the funbegin......balen van de koffers, BA is erg goed bezig lees ik ook op het blog van Christa!!
BeantwoordenVerwijderenJullie zijn echt doorgewinterde reizigers, maak je niet druk, je hebt er toch geen invloed op. Ik had jullie wel eens willen zien daar op Gatwick :-). Anyhow jullie zijn weer thuis,have fun!
BeantwoordenVerwijderenPfff, wat een ellende lees ik op alle blogs. Vertragingen, koffers vermist, slecht begin, maar extra genieten als alles weer in kannen en kruiken is. Fijne vakantie!
BeantwoordenVerwijderenWat een reis zeg, eerst die vlucht op de nipper gehaald en dan nog die koffers, pfff...
BeantwoordenVerwijderenZou wat voor mij zijn! Maar nu kan het genieten beginnen. Have fun!!
Welkom "thuis" :) Zijn de koffers nog een beetje optijd gekomen? Heel veel plezier!!!
BeantwoordenVerwijderenJammer van de start! Maar nu kan de vakantie dan echt beginnen! Have fun.
BeantwoordenVerwijderenPfoe, wat een gehaast allemaal, maar jullie zijn er! Welkom thuis :-) En voor een lekker lange periode, wat heerlijk! Jammer van de koffers, maar gelukkig zijn jullie daar idd niet afhankelijk van.
BeantwoordenVerwijderenEn gelukkig nog stukje voetbal mee kunnen pikken, wat was dat een verlossing, toen Krul de penalty stopte! Veel plezier!
Heb dat ook een keer meegemaakt dat we een sprint moesten trekken naar de gate omdat we te laat geland waren. Vond dat echt waardeloos, maar goed als je dan eenmaal zit ben je het zo vergeten.
BeantwoordenVerwijderenWel vervelend dat jullie koffers er nog niet waren, zou voor mij ook weer zo'n "paniek" momentje zijn hoor.
Hoop dat je ze inmiddels hebt.
Have Fun!
Grtz.Yvonne
Haha, dat vliegtuig voedsel, ze weten het zo mooi te benoemen maar het stelt niks voor.
BeantwoordenVerwijderenBalen dat jullie koffers ook al niet aankwamen maar wel fijn dat jullie de vlucht gehaald hebben.
En dat wordt shoppen voor nieuwe toiletartikelen voor Denise (vindt ze vast geen straf).
Jeetje, wat een reis. Maar nu lekker weer in jullie huis en kan het grote genieten weer beginnen, enjoy!
BeantwoordenVerwijderenHeerlijk dat jullie er weer zijn, ondanks de wat enerverende reis. Wat een gedoe met de koffers, gelukkig hebben jullie ze nu, wij helaas nog steeds niet ( we zijn de 4e vertrokken) Hier in Davenport nu heerlijk weer, lekker genieten, dus! Veel plezier en Enjoy! Misschien komen we elkaar nog ergens tegen 😉
BeantwoordenVerwijderenHeerlijk jullie zijn weer lekker thuis!!!
BeantwoordenVerwijderenVeel plezier en geniet er lekker van wij volgen weer:)
Ook wij volgen, heerlijk om weer mee te lezen, heel veel plezier!!
BeantwoordenVerwijderenPfff weer een koffer verhaal, blijft altijd spannend ;)
Nou jullie moesten dus nog een stukje harder lopen dan wij! Bij ons vriegen ze bij de paspoortcontrole wel waar Luuk's vader was.
BeantwoordenVerwijderenhave fun!
Gelukkig hebben wij dat gehaast nog nooit mee gemaakt, lijkt me niks inderdaad. Maar ja het overkmt je gewoon. Maar nu zijn jullie er en is het motto genieten! Have fun
BeantwoordenVerwijderenJeetje wat een gehaast voor jullie zeg. Wij hebben gelukkig n rechtstreekse vlucht deze keer. HIHI.
BeantwoordenVerwijderenGeniet ervan daar. Hier nog eventjes geduld helaas.