Going to Gatorland

We werden vanmorgen wakker met de geur van appeltaart, Dirk was namelijk al aan het bakken geslagen om een "dutch apple pie" naar Sally te kunnen brengen...... Ron ging op de fiets brood halen (ja, het gaat al weer beter met hem), Bertha dekte de tafel en ik was boven iedereen achter de broek aan het aanzitten zodat iedereen op tijd klaar zou zijn. Dat lukte helaas niet helemaal want we zouden om 10 uur vertrekken maar dat werd een half uurtje later :). Het was weer lekker warm (31 graden) toen we in Winter Garden aankwamen maar dat mocht de pret niet drukken. De taart werd in dank aanvaard en wij haalden nog een mojito green tea (die zijn echt superlekker) bij een Cubaans stel die ook elke week op de markt staan.

Om een uur of 12 vertrokken we naar Gatorland alwaar we een half uur later aankwamen en met enige moeite een parkeerplaatsje kregen want het was loeidruk! We kochten de entreebewijzen (wij betaalden maar een tientje per person, residents-price) en gingen naar binnen. We begonnen bij de schildpadden, slangen en poema's en liepen vervolgens een rondje door het park. Om 13.45 uur begon de jumparoo-show en die wilde iedereen wel zien, we haalden wat te drinken (de Blankies en Pascal allemaal frisdrank, Ron en Michelle een milkshake en ik een bananasplit) en ik ben vervolgens lekker op een bankje gaan zitten want die show heb ik al tig keer gezien dus ik vond het wel best ;), Dirk kwam na 5 minuten al bij me zitten want hij vond er niet veel aan..... Toen het afgelopen was zijn we naar de swamp gelopen (dat vind Ron dus het leukste gedeelte) en hebben we heel rustig gewandeld, dat moest wel want het zweet gutste overal uit!
 

 

 
 

 
Aansluitend hebben Bertha, Daphne, Denise, Michelle en Pascal nog een show gekeken. Hierbij worden mensen uit het publiek gehaald om dieren vast te houden (zie mijn blogs van vorig jaar). Je snapt het al, de rest besloot de show te laten voor wat het was. We hebben lekker wat te drinken gehaald en op een bankje gezeten. Na afloop mag je met een slang op de foto, Michelle en Pascal wilden dit allebei wel:
 
Toen hadden we het allemaal we gezien en sjokten naar de uitgang.

We besloten lekker naar huis te rijden om af te koelen, we zouden daarna wel zien wat we gingen doen. Ron, Dirk en de kids doken lekker het zwembad in en Bertha en ik bleven binnen (zalig hoor die airco). Toen kwam de onvermijdelijke vraag: wat doen we met eten? We waren allemaal te suf om uit eten te gaan dus het werd een allegaartje: Michelle en Daphne een broodje gebakken ei, Denise, Dirk en Pascal gingen aan de pizza en de rest nam Chinees. Lekker en makkelijk want alles werd thuisbezorgd !

Na het eten zijn Bertha en Dirk nog even naar de outlet op Vineland gereden en wij naar de Wal-Mart want ik wilde een koelbox hebben en kijken voor schoolspullen voor Michelle. We zijn voor alles prima geslaagd, het was alleen loeidruk dus ik was blij dat we weer naar buiten gingen! Morgen gaan we naar Johns Pass, vroeg opstaan want we gaan om 8.30 uur weg. See you!!

Oh ja, nog even een gekke foto van onderweg en een foto van de temperatuur toen we wegreden bij de Wal-Mart:
 

Indoor skydiving!

De dag begint weer vroeg want we moeten op tijd weg, de meiden gaan om 11.30 uur indoor skydiven bij IFly Orlando! Aangezien we er een uur van tevoren moeten zijn i.v.m. instructie en het doornemen van alle voorwaarden (en het tekenen om aan te geven dat je op de hoogte bent van alle risico's en zo) moeten we uiterlijk om 10 uur weg. Dat lukt, en we rijden om 10.22 uur het terrein van IFly op. Inchecken gaat redelijk vlot zodat we om 10.45 al in de kijkruimte zitten, de meiden worden om 11.00 uur opgehaald en meegenomen om zich om te kleden en de instructie te krijgen. Ron gaat mee om foto's te maken. Daarna komen ze terug in de kijkruimte.
 

 


 
Om even over half 12 mogen ze mee de windtunnel in. Michelle mag als eerste en het gaat haar heel goed af (naast me hoor ik een mevrouw "wow awesome" en "she's good" roepen), na een minuut is ze klaar en mag de volgende. Dat is Denise, ze doet dit voor het eerst en ook haar gaat het zeer goed af (die mevrouw naast me bleef zich verbazen en awesome roepen). Daphne gaat als derde en ook zij gaat meteen goed (en ja hoor, weer die mevrouw hihi). We maken foto's en video en zien de meiden genieten, ze glimmen en hebben een lach van oor tot oor. De tweede sprong gaat ook prima en dan zit het er voor Daphne en Denise op, omdat Michelle een "returning flyer" is mag ze nog een sprong van 2 minuten doen. Hierbij gaat ze uiteindelijk met de instructeur helemaal de buis in naar boven, ze geniet!! Ze kleden zich weer om en krijgen allemaal een certificaat dat ze gesprongen hebben en dan is het echt afgelopen.
 

 

 

Het is inmiddels een uur of half een dus we gaan eerst maar even wat eten bij Five Guys in Winter Garden Village. Perrin is aan het werk en we krijgen allemaal dikke knuffels en high fives...... De burgers zijn weer zalig en Perrin maakt nog een paar foto's van ons (waarbij Dirk nog even verteld werd dat hij wel naar de camera moest kijken).
 

Toen we klaar waren met eten zijn we lekker naar huis gereden, vanmiddag blijven we lekker thuis bij het zwembad want het is nogal warm (33 graden) en heerlijk zonnig! Ron gaat nog even naar de autowasstraat (die met regengarantie, als het binnen 48 uur gaat regenen mag je gratis je auto opnieuw laten wassen) en wij liggen lekker bij het zwembad terwijl de kids zich enorm vermaken in het zwembad.

Rond een uur of 6 gaan we bedenken wat we willen eten. Denise heeft hoofdpijn en voelt zich niet echt lekker, daarop besluiten we dat de meiden wel thuis mogen blijven en dat we wel pizza voor ze bestellen. Wij gaan (met Pascal) naar Bahama Breeze, bij aankomst maken we gebruik van valet parking en vinden een tafeltje op het terras. Er wordt live-muziek gespeeld en het is erg gezellig. We nemen allemaal geen voorgerecht want we weten dat de desserts erg lekker zijn :). Bertha en Dirk nemen allebei een steak (Bertha met mashed potatoes en broccoli en Dirk met patat), Ron had de Chicken Curry, Pascal de gegrilde kipfilet met patat en ik had gegrilde kipfilet met paprikasaus, gebakken aardappel en  tomatensalsa. Erg lekker allemaal!
 










Als dessert namen de mannen een kinderijsje met chocoladesaus, Pascal een vanilleshake, Bertha chocolademousse met een saus en ik de omgekeerde chocoladecake met ananas en vloeibare chocolade.

Na het eten zijn we nog even boodschappen gaan doen want Dirk gaat morgenochtend appeltaart maken voor Sally die we dan naar de markt brengen. Als de plannen niet wijzigen gaan we daarna naar Gatorland. See you tomorrow!!

Dagje rommelen.....

De wekker liep vroeg af voor Ron en Dirk want hij moest om 7.30 uur bij de Ford garage zijn, de binnenverlichting is niet helemaal goed dus dat zouden ze gaan herstellen (let vooral op dat "zouden"). Ik werd zelf om 8.45 uur wakker, Bertha zat ook net beneden en had al koffie gezet (joehoe!!). We kregen inmiddels mailtjes van Dirk dat er iets niet goed ging want ze bleken de verkeerde kabel te hebben besteld en dat zagen ze dus pas toen alles open lag.....Dat betekende dus dat alles weer dicht moest en er een nieuwe afspraak gemaakt moest worden. Toen de auto echter de garage uitgereden werd bleek dat de navigatie het niet meer deed. Ze vroegen doodleuk of Ron geen navigatie op zijn IPhone had zodat hij die kon gebruiken, dat dacht hij dus niet! Kortom, de auto moest weer naar binnen en het probleem werd opgelost. De heren baalden hier uiteraard behoorlijk van, want ook de koffie was niet te drinken! Ron noemde het al teffie (een kruising tussen thee en koffie)! Maar goed, uiteindelijk waren ze rond een uur of half 12 weer thuis waarna we naar Orlando zijn gereden om een afspraak te maken bij Ifly Orlando. De meiden gaan morgen met z'n drieen indoor skydiven!

Toen we de afspraak gemaakt hadden zijn we richting huis gegaan, omdat het inmiddels na 13.00 uur was begonnen de maagjes behoorlijk te knorren dus besloten we bij Yellow Dog Eats in ons eigen Windermere te gaan eten. Bij aankomst was het er loeidruk dus we zouden al bijna rechtsomkeert maken toen Ron een tafel vrij zag komen alwaar we meteen neerploften. Het is een soort hippie-restaurant zonder bediening dus Ron haalde eerst een paar menukaarten zodat we een keus konden maken. Ron ging voor de Buffalo Soldier: Tender, smoked chicken, Jack, Cheddar and Blue cheese dressing, fresh shredded lettuce, vine ripened tomato, red onion, crispy cucumber slices, orange Cointreau mayo, jalapeƱo ranch, and homemade buffalo sauce all come together in a southwest chipotle wrap. “One Love”. Dirk nam de Classic Yellow Dog Club: Honey mesquite roasted turkey piled high with smoked Gouda cheese, pecan-smoked bacon, crunchy cucumber, crisp leaf lettuce and orange Cointreau mayo, served on thick sliced multi-grain bread. Bertha en ik namen de Holy Crap: Named by a beloved friend and customer, this weekly special quickly became a fan fave! Featuring our honey mesquite roasted turkey piled high and pressed to perfection with avocado, pecan-smoked bacon, goat cheese, red onions and basil mayo served on our thick sliced multi-grain bread. En Pascal had een chocoladekoekje want de rest lustte hij niet :).
Onderstaande foto's hebben we in en bij het restaurant gemaakt:
 

 

 

 

 

 

Onderweg hebben we contact gehad met Sally want omdat we vanavond pannenkoeken gingen eten (Bertha en ik niet hoor, wij nemen kip met sla en aardappelpuree) nodigden we haar en Vaughn uit om bij ons te komen eten, de uitnodiging werd in dank aanvaard! Rond een uur of half 3 waren we thuis en gingen de mannen even een uurtje liggen, Bertha en ik gingen de boodschappen halen. Bertha ging rijden (voor de tweede keer naar de Publix en weer terug, je moet ergens beginnen nietwaar).


Thuis aangekomen heb ik eerst mijn blog over woensdag gemaakt, terwijl ik dit deed kwamen Sally en Vaughn aan dus moest mijn blogje even wachten. Ze wilden alles weten over onze trip en waren totaal vertederd bij het zien van de foto's die we gemaakt hadden bij het Dolphin Rescue Center. Ondertussen waren de eerste berichten ook binnengedruppeld over het neergestorte vliegtuig van Malaysia Airlines, daar werden we wel even stil van...... We hebben de tv ook nog een tijdje aan laten staan om de berichtgeving te volgen.

Ron ging nog met Vaughn naar de walk-in clinic bij Walgreens want zijn hoest wil maar niet overgaan, dat vroeg om maatregelen! Een uurtje later kwamen ze weer terug, hij blijkt een vorm van bronchitis te hebben en heeft medicijnen gekregen die snel moeten aanslaan (duim duim). Dirk was inmiddels begonnen met het maken van het pannenkoekenbeslag en ik ging de sla klaarmaken. Het eten was (alweer) erg lekker en we hebben gezellig zitten kletsen.
 

 





De maaltijd werd traditioneel afgesloten met een kopje koffie en daarna gingen ze weer naar huis want Vaughn moet vroeg op om te gaan werken. Wij zijn vervolgens nog een rondje om het meer gaan wandelen en zitten nu een of ander nutteloos spaans muziekprogramma te kijken want het schijnt dat Austin Mahone (Michelle's favoriete zanger) nog op gaat treden.....

Lekker dagje weer geweest!

Driving home again!

Na een heerlijk nachtje slapen (dat alleen verstoord werd door de airco die op standje noordpool stond) stonden we om 8 uur op. Ontbijt in het hotel was niet inbegrepen maar daar had Ron al een oplossing voor gevonden, verderop in de straat zat een Ihop en aangezien hij daar al eens gegeten had wist hij te vertellen dat het ontbijt er heerlijk was. Ik had de meeste bagage de avond ervoor al ingepakt dus we hoefden alleen de laatste dingetjes nog in de koffertjes te mikken en we waren klaar om te gaan. Voordat we gingen heb ik nog wel even koffie gezet want zonder koffie ben ik niets.....

Uitchecken was zo gepiept, de receptioniste vroeg nog of we het naar onze zin hadden gehad en na mijn bevestigende antwoord wenste ze ons een goede reis toe en stapten we weer in de auto.
 
Op naar Ihop voor het ontbijt! Na 5 minuten waren we er al en kregen we meteen een tafeltje toegewezen. De keuze voor onze ontbijtjes liep een beetje uiteen: Ron had een vegetarische omelet (met champignons, paprika, uitjes, cheddarkaas) met toast, ik had dezelfde omelet maar dan met extra ham en hash browns, Michelle had een enorme wafel met rood fruit en slagroom en Pascal had een grilled cheese-sandwich vergezeld door een bakje gemengd vers fruit.
 



 



 
 
Na deze heerlijke maaltijd stapten we weer in de auto om op weg te gaan naar Windermere, een rit van ruim 7 uur! Na ongeveer anderhalf uur zag ik een groot beeld van een dolfijn naast de weg met een bord Dolphin Rescue Center. Aangezien we dolfijnen prachtig vinden besloten we te gaan kijken of we het konden bezoeken.
 
 
Dat kon en na het betalen van het entreegeld liepen we naar binnen. Het bleek een soort opvangcentrum voor dolfijnen te zijn, dolfijnen de gewond zijn geraakt worden hier opgevangen en blijven er vaak ook wonen. Er wonen ook dolfijnen die er geboren zijn. Het leek een beetje op de lagune van het Dolfinarium maar dan afgezet met netten. Je kon ze overal erg goed zien en het leuke was dat ze de mensen ook observeren. Er waren er een aantal aan het spelen, dat was echt een leuk gezicht!
 
 


 


 


Na anderhalf uur besloten we weer verder te gaan want we hadden nog een behoorlijke rit voor de boeg! De temperatuur liep lekker op (graadje of 32) maar gelukkig doet onze airco het prima en raakten we niet oververhit..... De tocht verliep lekker vlot, ik zou het stuur van Ron overnemen na Miami (ongeveer op de helft) maar dat liep toch even anders. Net voorbij Miami begon het namelijk behoorlijk te regenen en zoals de gemiddelde Floridaganger weet rijden Amerikanen normaal al niet goed maar als het regent wordt het nog beroerder! Ron besloot dus dat het beter was als hij nog even door zou rijden en ik het zou overnemen als het beter werd. Uiteindelijk heb ik de laatste twee uur gereden, alleen een beetje jammer dat de rest van het gezin dan rare foto's gaat maken en berichten op Facebook gaat plaatsen.
Mama rijdt!
Dat valt toch best mee?



 



 
 
 
 
 
 
 
 
Onderweg zag ik een paar zwarte dingen bij de bosrand, ik dacht dat het gieren waren maar het bleken zwijntjes te zijn (opmerking van dochterlief: gieren hebben toch niet vier poten en een staartje mam!). Mijn antwoord hierop was dat ik het niet goed kon zien aangezien het belangrijker was om op de weg te letten nietwaar.....
 
Onderweg hebben we contact opgenomen met Bertha en Dirk om te vragen wat hun plannen waren met eten. Volgens de navigatie zouden we rond 18.15 uur in de regio Lake Buena Vista aankomen dus we spraken af bij Applebee's. We arriveerden inderdaad om 18.15 uur en de Blankies kwamen 5 minuten later. De maaltijd was heerlijk (as usual) en we waren uiteindelijk rond een uur of 9 thuis. Als je het aantal tassen zag die uit de auto kwamen zou je zeggen dat we een week weg waren geweest, hihi. Bertha ging een pot koffie zetten dus we namen nog een lekker bakkie en daarna nog een drankje. Ron ging naar bed en ik volgde rond 23.30 uur (ik zat mijn blog nog bij te werken).
Einde van een paar leuke dagen!!