10 juni, mijn reisdag!

Na weken van aftellen was het dan eindelijk alweer zover, ik ging weer naar ons tweede thuis. Zoals ik eerder heb verteld is dit de week waarin in zonder mijn gezin ga. Stefan en Ester zitten in ons huis en we gaan er een gezelllige week met z'n drieen van maken!

Ik had de wekker gezet op 3.15 uur want ik moest om 4.45 uur op Schiphol zijn. Je begrijpt het al, om 3 uur zat ik al beneden want slapen doe ik toch niet als ik wegga :). Ron werd ook wakker en ging gezellig mee naar beneden, ook Pascal werd wakker (die vond het maar niks dat ik wegging) dus mijn gezin was bijna compleet. Om 4 uur vertrok ik naar Schiphol alwaar mijn auto werd overgenomen door een parkeerservice, lekker makkelijk! Toen ik naar binnen ging was de balie van ArkeFly net open dus ook het inchecken ging als een zonnetje. Bij de douane was het nog rustig (zelfs het zelfbedieningsgedeelte was dicht dus dat zegt genoeg denk ik), kortom ik stond om 5.20 uur al startklaar..... Helaas begon het boarden pas om 7 uur dus ik moest nog een tijdje wachten, Starbucks was nog dicht (balen) dus heb ik elders maar een kop koffie genomen en heb wat rondgehangen en gelezen. Het vliegtuig vertrok van gate G5 dus zo rond 6.45 uur ben ik die kant maar opgegaan, de security check verliep ook hier vlot. Ik werd alleen nog extra gecontroleerd omdat de bodyscan oplichtte...... Hij bleek te reageren op de steentjes die op mijn t-shirt zaten ;).

Om 7.20 uur gingen ze beginnen met boarden. Het blijft grappig om te zien hoeveel mensen er ineens zeer slecht ter been zijn als ze omroepen dat die mensen (rolstoelen en zo) als eerste aan boord mogen, er werden er dan ook een aantal teruggestuurd. Na een minuut of 10 mocht ik ook aansluiten en zocht ik mijn plekje op, ik had mijn stoel al van tevoren gereserveerd en zat op 8b (aan het gangpad zodat ik niemand tot last ben). Er zat een andere, ook alleenreizende, vrouw naast me waarmee ik al snel in gesprek raakte dus dat was erg gezellig. Ik had wel genoeg leesvoer en mijn Ipod mee maar het is toch leuk als je het kunt vinden met je buurvrouw nietwaar? Ze bleek Charida te heten en ging voor het eerst naar Amerika om haar tante en oom op te zoeken. Toen ze doorhad dat ik vaker ging was dit de aanleiding om haar te voorzien van de nodige tips en antwoorden op haar vragen (vond ik uiteraard niet erg).

Kort na het opstijgen werden we voorzien van een glaasje (nou ja, afgesloten bakje) water en werden de entertainmentsystemen geactiveerd. Vorig jaar had ik nog een los scherm maar in dit toestel zaten ze in de hoofdsteunen (gelukkig wel kantelbaar want als je de stoel naar achteren laat zakken ziet je achterbuurman niets meer). Het eten werd enige tijd later pas geserveerd, ik had ondertussen al een mueslireep genomen want mijn maagje liet weten dat het vulling wilde hebben. Je kon kiezen uit bami met kip of vegetarische pasta, ik koos de bami (die overigens erg goed te eten was). Er zat ook nog een bakje gemengd vers fuit, twee rozijnenbroodjes met boter en het bekende bakje met vier soesjes (heb ik weer bewaard voor bij de koffie). Al met al best een goede maaltijd (of kwam dat omdat ik honger had?). Over de reis valt verder eigenlijk weinig te vertellen, ik heb twee films gekeken en me voor de rest vermaakt met lezen en kletsen.
We zijn uiteindelijk om 11.45 uur geland terwijl we om 12.55 uur zouden landen dus ik was erg blij.  Bij het uitstappen waren er uiteraard weer de nodige figuren die niet wilden begrijpen waarom de mensen die doorvlogen naar Miami eerst uit mochten stappen en de rest dus moest wachten. Een ouder echtpaar (nogal luidruchtig en verminderd sociaal) stond hoog van de toren te blazen tegen die arme stewardess maar dit had geen nut want ze hield voet bij stuk, ze moesten netjes op hun beurt wachten. Uiteindelijk mochten ook de mensen die in Orlando bleven eruit, dat leuke stel stond dus als eerste in de gate en keurde de stewardess geen blik meer waardig. Wat een zielig gedoe zeg!

Charida  liep samen met mij naar Homeland Security, we moesten een half uurtje wachten en waren toen ook aan de beurt voor het vraaggesprekje. Ik trof een gezellige beambte die me de bekende vragen stelde. Toen ik vertelde dat ik voor een weekje kwam om in mijn eigen huis te verblijven reageerde hij zeer verbaasd, ik vertelde er meteen achteraan dat we in juli weer 5,5 week gingen maar dat dit mijn kinder- en echtgenootloze vakantie was. Hij moest hierom lachen! Er ging uiteraard weer iets mis met mijn vingerafdrukken, op een of andere manier pakt hij mijn linkerhand nooit zo goed dus mocht ik weer opnieuw. Dit lukte uiteindelijk en na het maken van de foto kreeg ik mijn stempels en mocht doorlopen naar de bagagebanden. Mijn koffer kwam al snel dus ik liep door naar de laatste controle. Omdat ik aan had gegeven kaas mee te hebben moest mijn bagage nog een keer door een scanner en toen mocht ik doorlopen naar buiten. Na afscheid te hebben genomen van Charida zag ik Stefan en Ester al staan. Na de nodige begroetingen heb ik eerst een korte broek en topje aangetrokken want het was al 31 graden en dat is best warm als je een driekwart broek draagt ;). Vervolgens zijn we doorgelopen naar de auto en konden we naar huis.

Daar aangekomen heb ik eerst even gefacetimed met het thuisfront (dat had ik Pascal beloofd) en ben toen lekker even mijn bedje ingekropen want de hoofdpijn sloeg toe Na een uurtje was deze al weer gezakt en gingen we de auto weer in want we hadden afgesproken om rond 18.00 uur bij Bonefish te gaan eten met Sally en Vaughn. Eerst nog even naar Marshalls gereden want Stefan wilde nog ergens voor kijken, hij vond niks maar ik heb mijn eerste aankoop alweer gedaan, schoenen van Aerosoles..... Toen nog naar Bed Bad & Beyond want er moest nog een kaasrasp gekocht worden voor thuis (zo eentje met een molentje) en daarna naar Bonefish. Sally en Vaughn waren er al en ik werd stevig geknuffeld, je kunt wel zeggen dat ze heeeeeeeeel blij waren om me weer te zien (en ik hun). Het eten was echt heerlijk en de avond erg gezellig. Het was ook voor het eerst dat we langer dan een uur in een restaurant hebben gezeten, we vertrokken uiteindelijk om 19.45 uur weer en dat is echt lang voor Amerikaanse begrippen!

Thuis aangekomen heb ik nog een kopje koffie genomen en toen ging bij mij letterlijk het licht uit, om 21.30 uur lag ik in bed. Einde van een lange dag maar het begin van een lekker weekje!

P.S. helaas geen foto's van dag 1. Ik zag het niet zitten om allemaal selfies te gaan maken ;) en had mijn IPhone ook niet aangezet.